Stella aus Leipzig

De bloedmooie podenca Stella, net als Chi-Ka afkomstig van Mallorca ,heb ik leren kennen op de Podencodag in Amersfoort. Haar eigenaren Ralf en Anke waren vanuit Leipzig voor een weekje naar Amersfoort gekomen. Op de 1e foto van mijn verslagje van de Podencodag is Ralf te zien met Stella. Ondertussen heeft zich een enthousiaste mailuitwisseling ontwikkeld en sturen we elkaar foto's en verhalen. Hier nog een paar foto's van deze beauty:

En dan hier een waanzinnig mooie hoge "muizen- of mollensprong"!!

(foto's van Ralf K.)

het starende oog van de camera

Chi-Ka wordt steeds beter als model, langzaam maar zeker went ze aan het starend oog van de camera! Waar ze vroeger gapend steelse blikken naar links of rechts zou werpen, zich afvragend waarom ik haar confrontatie-vermijdende signalen niet beantwoord door ook mijn hoofd af te wenden, is ze nu in staat mijn blik op een haast menselijke manier te beantwoorden...

Waar Chi-Ka het moet hebben van haar schoonheid, verleidt Zena met haar uiterlijk mensen die van grappige ondeugende hondjes houden!

Podenco/ Windhondendag Amersfoort 2007

5e Podencodag georganiseerd door Judy Kleinbongardt

Een selectie van de prachtige honden die rondliepen op het veld van de hondenvereniging Amersfoort:

de dijk op 12 mei, veel wind en veel water

lellebel

voor Anja, een Chi-Ka/Zena droom

De rust zelve

Zonder zorgen genieten van het moment

Wachten genereert geen tergend ongeduld hier.

Het wachten wordt simpelweg tot een rustmoment verheven.

Ik zat in de tuin en zag een mus met dikke snorharen...hij had zijn snavel vol hondeharen die hij een voor een tussen de tegels vandaan pikte. Sindsdien leg ik af en toe een handvol uitgeborstelde haren neer in de hoek van de tuin om ook andere vogels op een idee te brengen.

Een week geleden liep ik een vrouw tegemoet die samen met haar kind de weg kwijt was en speurend op haar kaart tegen het kind zei:"We vragen het wel aan die man, aan die vrouw, nee aan die man". Ik antwoordde "Nou mevrouw u hebt twee mogelijkheden, of ik ben een man met borsten en een rokje aan of een vrouw met heel kort haar".

Dit doet me denken aan een ander incident. Ik reed 10 jaar geleden op mijn ligfiets, een handgemaakte M5 van Bram Moens. Ik had donker, glanzend haar tot ver over mijn schouders en een pony. Ik passeerde een jonge vrouw met een kind. En ik hoorde haar zeggen: "Kijk eens, wat heeft die jongen een mooie fiets!"

Toen heb ik het opgegeven. Al blijf ik het prettig vinden als mensen me vragen of ik misschien veel aan wedstrijdzwemmen heb gedaan. "Nee sorry, ik kan niet eens crawlen, maar ik hou erg van duiken".

Het is niet fijn om je een freak te voelen maar het gemak van kort haar, een lang lijf en brede schouders maakt veel goed.

Het vuur in Zena

en.....ACTION!!!

Als Chi-Ka nu niet aan de lijn had gezeten was ze vervolgens met een giga zweefsprong over de berg aan struikgewas gesprongen, het konijn achterna... Dat was ook mooi geweest voor een foto! Maar nu hoefde ik tenminste niet urenlang achter haar aan te gaan om haar aangelijnd te krijgen. Ook wel weer prettig....